یه تشکر از پیش تعریف نشده!
جا داره که از همه کسایی که به وبلاگ من سر میزنن و مطالب رو اینقدر با حوصله می خونن و نظر میدن از صمیم قلبم تشکر کنم و اینو واقعا میگم که اگه یه موقع برسه که وبلاگم دیگه بازدید کننده نداشته باشه، فکر نمی کنم دیگه توی وبلاگ نویسی دوام بیارم!
به هرحال بازم ممنون از همه: از تظاهراتی های سال ۴۲!!! از مهر و ماه عزیز از وبلاگ پاییز - از مرد بارانی - از میلاد عزیز - از تنها و... خلاصه از همه کسایی که نمی شناسمشون و (شاید اصلا لازم نباشه که بشناسمشون) ولی نظراتشون رو دوست دارم.
توی اونایی که به من نظر میدن یه غریبه آشنا هستش که تنها کسی ان که من رسما آدرس وبلاگ رو خودم بهشون دادم و تنها کسی هستن که قبل از وبلاگ نویسی با ایشون آشنا بودم و توی همه این حدود ۹-۸ ماه آشنایی و ارتباط ما با هم همیشه نظراتشون ارزنده و قابل احترام بوده برام. آخرین نظری که توی وبلاگ برام نوشتن از من در این رابطه انتقاد کرده بودن که چطور میشه که آدم بچه شیراز باشه و آی دی یاهوش هم حافظ باشه ولی توی این ۲۳-۲۲ مطلبی که توی وبلاگش نوشته اسمی از حافظ نبرده باشه.
تازه من میخوام این رو هم به مطلبتون اضافه کنم که در کنار تمام این خصوصیتهایی که گفتین ارادت من رو به این بزرگ و همچنین هفته ای ۳-۲ بار آرامگاه حافظ رفتن رو ننوشته بودین که من میدونم اینا رو شما میدونین و چرا نگفته بودین الله اعلم!
به هرحال من یکی از عاشقترین دوستداران لسان الغیب هستم که همیشه وقتی دلم می گیره بهترین جایی که به ذهن اطرافیام برا پیدا کردن من می رسه حافظیه ست. و اینکه چرا من هنوز از حافظ چیزی تو وبلاگم نذاشتم دوتا دلیل داره:
۱- هنوز برام دسترسی به کتاب زندگینامه حافظ (البته معتبر ترینش) برای نوشتنش به صورت هفتگی و سلسله وار توی وبلاگ امکان پذیر نشده و به دستم نرسیده که البته قول مساعدش رو گرفتم. 
۲ - هنوز یک عکس قشنگ از آرامگاه حافظ رو نتونستم آپلود کنم برای استفاده توی وبلاگ که اونم سعی می کنم توی این هفته برام امکانپذیر شه.
البته ظرف امروز و فردا سعی می کنم لینک تفال به حافظ رو توی وبلاگ بذارم.
به هرحال ممنون از نظراتون و امیدوارم که همیشه این اقتخار رو داشته باشم که بتونم ازشون استفاده کنم و تظاهرات مهربون (عریبه آشنا!) و مهر و ماه عزیز رو درسته از نظر فیزیکی کیلومترها از هم دوریم ولی از نظر روحی جضورشون رو همیشه در کنار خودم حس کنم.
امین پیشاهنگ 