غزلک

   
خدایا به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستنم گذشته حسرت نخورم. و مردنی عطا کن که بر بیهودگیش سوگوار نباشم. خدایا بگذار تا آن مرگ را خود انتخاب کنم اما آنچنان که تو دوست میداری. خدایا تو چگونه زیستن را به من بیاموز. چگونه مردن را خود خواهم آموخت...
خدایا! اخلاص: یکتایی. یک تویی!